Στο ντοκιμαντέρ ο Γιακομπόβιτσι χαρακτηρίζει το εύρημά του «ιστορικό», ωστόσο οι περισσότεροι ειδικοί και λόγιοι απέρριψαν τους ισχυρισμούς του κάνοντας λόγο για «διαφημιστικό τέχνασμα».
Τα εν λόγω καρφιά βρέθηκαν, σύμφωνα με τον βετεράνο ερευνητή, σε τάφο που ανακαλύφθηκε το 1990 και κατά πολλούς αποτελούσε την τελευταία κατοικία του Καϊάφα, όμως σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς λίγο αργότερα.
Ο Γιακομπόβιτσι κατάφερε, όπως λέει, να τα εντοπίσει χρόνια μετά στο εργαστήριο ενός ανθρωπολόγου από το Τελ Αβίβ. Ο ίδιος θεωρεί πως τα δύο αυτά καρφιά, φαγωμένα από τη σκουριά και λυγισμένα στις άκρες σχεδόν επίτηδες, χρησιμοποιήθηκαν σε κάποια σταύρωση, πρακτική που θεωρούνταν συνήθης πριν από 2.000 χρόνια. Η θεωρία του, ωστόσο, ότι χρησιμοποιήθηκαν στη Σταύρωση του Ιησού δεν φαίνεται να βασίζεται σε σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία.
«Αν κοιτάξετε συνολικά το θέμα από ιστορικής και αρχαιολογικής πλευράς, όλα συγκλίνουν στην άποψη ότι αυτά τα δυο καρφιά χρησιμοποιήθηκαν σε κάποια σταύρωση. Και από τη στιγμή που ο Καϊάφας συνδέεται μονάχα με τη Σταύρωση του Ιησού, φαίνεται ότι τα καρφιά είναι από εκεί» εξηγεί.
Η Υπηρεσία Ισραηλινών Αρχαιοτήτων, που επέβλεπε την ανασκαφή στην Ιερουσαλήμ, δήλωσε ότι ουδέποτε ο τάφος συνδέθηκε με τον Καϊάφα και τόνισε ότι τα καρφιά είναι συνηθισμένο εύρημα μέσα σε τάφους.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σίμκα Γιακομπόβιτσι δημιούργησε ένα ενδιαφέρον φιλμ με κεντρικό στοιχείο ένα αληθινό αρχαιολογικό εύρημα. Η ερμηνεία που παρουσιάζεται, ωστόσο, δεν μπορεί να βασιστεί σε αρχαιολογικά ευρήματα ή έρευνα» αναφέρει στην ανακοίνωσή της.